Categorieën
Uit het leven gegrepen...

…Verstrikt…?

Verstrikt… dit stuk plastic hangt in een boom vol takken. Het is er ingewaaid en kan geen kant meer op. Van een langslopende mevrouw hoorde ik dat het er al een tijd hangt en niemand het er uit haalt….

Soms kan het in je leven ook zo zijn… dat je verstrikt zit in de situatie, in wat je is overkomen. Je voelt je eenzaam, niemand die je helpt om er uit te komen en je ziet geen uitzicht meer. Je zit vast in de boom vol takken. Hoe kom je ooit weer met beide benen op de grond?

Al pratende en wandelende ,met deze mevrouw, mijmerde ik hier over verder. Wat hebben we het soms moeilijk in het leven, zitten we vast en zien geen uitzicht meer om uit de takken die ons omstrengelen los te komen. Zelf geen uitweg meer kunnen vinden.

Wat is het dan fijn als iemand een stukje met je mee loopt; samen met je kijkt hoe je vast zit. Iemand die met jou kijkt welke takken gesnoeid kunnen worden. Welk stukje plastic (pijn, verdriet, emotie, ervaring) gedeeld kan worden en je zo langzaam weer uit de wirwar van takken kunt komen. En je zo weer (uit/ in) zicht krijgt op je leven.

Ik loop graag dat stukje met je mee. Om samen te kijken naar de wirwar van takken en je weer te helpen om uit de “verstrikking” te komen.

Liefs Jolanda.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *