Categorieën
Uit het leven gegrepen...

Licht aan het einde van de tunnel…

Op oudjaarsdag liep ik door de weilanden op zoek naar een tunnel zoals in de omschrijving van de geocache stond. Geocaches zoeken doe ik graag in mijn vrije tijd samen met mijn man. Heerlijk buiten.

Aangekomen op de plek waar we moesten zijn zag ik dit.

Het zicht is vaag. Ik sta voor een roestige metalen rand. Een tunnel onder de weg door met een smalle kier van ongeveer 40 cm. Als ik verder kijk zie ik een drassige bodem, planken op de grond, rommel, viezigheid. Het einde kan ik nauwelijks zien, het is er donker.

In de verte zie ik licht…. Het licht trekt me aan. Ik wil niet in dat roestige gat blijven staan, maar oh, hoe kom ik hier doorheen? Pas ik daar door? Durf ik dat? Wordt mijn jas niet heel erg vies? En dan , hoe verder. Het is niet hoog, dus recht op staan gaat niet lukken…

Maar ik zie licht aan het eind van de tunnel. Mijn man en ik kijken elkaar aan, gaan we? We stimuleren en ondersteunen elkaar en samen kruipen we door het gat zonder te weten wat ons te wachten staat. Van laag bukkend half kruipend, kunnen we steeds wat rechter op lopen. Waar we eerst onze zaklamp nodig hebben om te kunnen zien waar we onze voeten neer moeten zetten, komen we al gauw op een plek waar het licht schijnt vanuit het einde van de tunnel!!

Vertrouwend en vol verwachting gaan we naar de andere kant en vinden we wat we zochten!

En dan, met de buit, een voldaan gevoel, trots en vol vertrouwen, met zicht op de weg terug gaan we weer door de tunnel naar het licht aan de andere kant. Maar nu is er een verschil, we helpen elkaar, we hebben nu beter zicht, we weten wat ons te wachten staat en wat handig is om te doen.

Dat deed mij denken aan het leven: soms sta je te kijken naar de toekomst en is die vaag. Je weet niet wat je ziet, je weet niet wat je moet. Je loopt vast of durft het niet alleen aan. Dan is het fijn om te weten dat er iemand is die met je mee loopt, die naar je luistert, die je tips geeft en je een Lichtje geeft om de weg te verlichten en weer verder te kunnen.

Samen met jou wil ik deze weg met je gaan. Door gebruik te maken van de Total Balance methode en gesterkt door Gods liefde loop ik met je mee. En kunnen we deze tunnel samen aan!! Loop je mee? Of wil er eens over praten wat jouw tunnel is? Neem contact op met mij via het contactformulier.

Liefs Jolanda.

4 reacties op “Licht aan het einde van de tunnel…”

Mooi hoe je beschrijft dat er licht is aan het eind van de tunnel. Zeker nu we net weer de persconferentie hebben gehoord. Ik zie het Coronavirus en alle beperkingen zie er zijn als die donkere tunnel, maar ik weet dat er licht is aan het eind van de tunnel. Dank je wel voor deze bemoediging.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *